Spring eruit met je sollicitatiebrief

Gepubliceerd op 21 oktober 2014 door Erik den Draak

Omslag van 'Spring eruit met je sollicitatiebrief'

Omslag van 'Spring eruit met je sollicitatiebrief'

Een paar jaar geleden alweer verscheen mijn boek “Spring eruit met je sollicitatiebrief” (2011) waar ik anderhalf jaar met veel aandacht aan had gewerkt. Informatie verzamelen, putten uit mijn eigen geheugen, mensen interviewen enz., enz. Nu de eerste mensen het boek gelezen hebben, komen ook de eerste reacties binnen. “Vlot leesbaar”, hoor ik veel. “Handig en nuttig” is een andere. Maar een hele leuke was ook: “Toen ik de titel las dacht ik dat het een boek was over hoe je een heel opvallende brief schrijft, maar eigenlijk vertel je iedereen dat ze beter een gewone brief kunnen schrijven”.

Mijn ongevraagde criticus is manager bij een grote onderwijsinstelling. Met meer dan 100 medewerkers is er altijd wel iemand “met z’n carrière bezig”. Als gevolg daarvan lopen er dus ook altijd sollicitatieprocedures. Zo niet dagelijks, dan wel wekelijks krijgt ze sollicitatiebrieven onder ogen.

“De laatste tijd krijg ik steeds vaker van die cv’s met plakplaatjes. Er schijnen boeken op de markt te zijn waar in staat dat je tegenwoordig zo een cv maakt. Ik had eigenlijk verwacht dat je zo’n boek geschreven had.”

“En wat vind je van die creatieve cv’s?”, vroeg ik haar.

“Het springt er wel uit!” zei ze, met een knipoog naar mij en indirect naar mijn boek. “Maar eerlijk gezegd vind ik het een beetje overdreven als ik een cv krijg met allemaal uitgeknipte merknamen van eerdere werkgevers en een Facebook-achtige foto van de sollicitant. Het gaat toch gewoon om de baan?”

Ik knipoogde terug. “Ja, het gaat toch gewoon om de baan”.

Eruit springen is iets anders dan gek doen. Natuurlijk, wie gek doet springt er heus wel uit. En eerlijk is eerlijk: als je solliciteert op een advertentie waarin gevraagd wordt om een cabaretier, dan zou ik vooral gek doen in je brief en met je cv. Maar deze manager bleek, net als personeelsmanagers en anderen die ik sprak voor mijn boek, niet zo veel behoefte te hebben aan cabaretiers. Werkgevers worstelen zich na publicatie van een vacature vaak door een stapel e-mails en brieven met cv’s. De behoefte aan overzicht is dan groter dan aan plakplaatjes.

In “Spring eruit met je sollicitatiebrief” adviseer ik sollicitanten om zich allereerst te verplaatsen in de lezer van de brief. Dat is in vrijwel alle gevallen een druk bezette ondernemer, een overwerkte manager of een personeelsfunctionaris met een overlopend ‘to do’-lijstje. Wie al in z’n sollicitatiebrief laat zien te weten waar zijn toekomstige werkgever behoefte aan heeft, die springt eruit.

Wie een sterke behoefte heeft zijn creativiteit te tonen raad ik dringend aan dat niet in z’n sollicitatiebrief te doen. De kans dat het aanslaat is klein. Laat je brief passen bij de baan waar je op solliciteert en bewaar al te kleurrijke ingevingen voor na werktijd. Je werkgever zal daar blij mee zijn.

Dit delen